เพราะเวลา หรือ เพราะโลกกลม
posted on 24 Jul 2010 02:00 by woraluck
เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2553 เนื่องในโอกาสมีกิจกรรมงานสังคมศาสตร์วิชาการ ครั้งที่ 6 ที่ มรช. ประมาณ 8 โมงเช้าก็ได้รับโทรศัพท์จากเจ้าแบงค์ ศิษย์รุ่นแรกคนหนึ่งในสาขาวิชาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ถามเรื่องเวลาเริ่มงานเพราะเจ้าตัวต้องพาเด็กนักเรียนมาร่วมแข่งขันตอบปัญหาในงานด้วย ขำๆ ดีทำไมพ่อคุณไม่โทรฯไปหาคณะกรรมการที่รับผิดชอบประสานงาน เอาเป็นว่าเข้าใจ...นี่คือช่องว่างที่เกิดขึ้นได้ โดยหน้าที่ก็ต้องให้กำลังใจว่ามาทันแต่ให้โทรฯแจ้งไปที่ประธานกรรมการฝ่ายที่รับผิดชอบเรื่องนั้นไป
เวลาทำให้คนเติบโตขึ้น เจ้าแบงค์ตอนเป็นนักศึกษาไม่มีภาพที่ใครจะจินตนาการว่าจะมาประกอบอาชีพครู แต่แบงค์ก็ทำได้ แถมเรียนวิชาชีพครูเพิ่มเติม 1 ปี จบแล้วด้วย นับไปนับมาในรุ่นที่จบ 10 กว่าคน เป็นครูซะเกือบครึ่ง ส่วนหนึ่งคงเป็นความคาดหวังและผลักดันของคนในครอบครัวนั่นแหละ สงสัยนะทำไมไม่เลือกเรียนครุศาสตร์กันตั้งแต่เริ่มต้น เถอะนะ...อายุยังน้อยกัน คงมีเวลาฝันอีกยาวนาน
และเพราะโลกกลมด้วยรึเปล่า ที่ไป ๆ มา ๆ การทำงานของอาจารย์กับลูกศิษย์ก็วนเวียนมาประสานสัมพันธ์กัน หากทำอาชีพนี้ไปนาน ๆ หันไปหันมาก็คงเจอแต่ลูกศิษย์เต็มเมือง งั้นเอายังงี้ดีกว่า...เลิกเป็นอาจารย์ซะ ทำอย่างอื่นที่สร้างสรรค์ ใครมาว่าพวกอุดมการณ์เขวก็ว่าไป ไม่มารู้ข้อเท็จจริงบางอย่างด้วยตัวเองก็งมโข่งคิดไปตามแต่อยากคิดก็แล้วกัน มันมีอะไรบางอย่างแหละน่า...รู้แล้วจะหนาว (เห็นอนาคตไทยอยู่ไหวๆ)
เอาเป็นว่า เวลายังคงดำเนินไป
คนบางคนเติบโตทั้งในด้านจิตวิญญาณและอาชีพ
คนบางคนยิ่งอายุมากกลับมีวุฒิภาวะไม่ต่างอะไรกับเด็กเอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว แถมขี้โกง
เมื่อโลกหมุนไป...สักวันหนึ่งโลกจะสอนบทเรียนคนพวกนี้เอง
ตอนนี้ก็เริ่มเห็นปรากฏการณ์บ้างแล้ว
กรรมใคร ใครก็เตรียมตัวรับกันไปก็แล้วกัน
....
นกเล็ก
